Ποιος αποφασίζει για τη ζωή;

Όποια και αν είναι η απάντηση, υπάρχει κάποιος που μπορεί να βοηθήσει για να δει το φως μια ζωή, μια ζωή που ίσως ήταν καταδικασμένη σε θάνατο πριν ακόμη γεννηθεί: «Σύλλογος Προστασίας Αγέννητου Παιδιού». Πρόκειται για μια ανθρωπιστική οργάνωση μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Βοηθάει κάθε γυναίκα, άγαμη ή έγγαμη που βρίσκεται σε δυσκολία εξαιτίας της εγκυμοσύνης της. Προσφέρει δωρεάν και με διακριτικό τρόπο συμβουλές, βοήθεια ιατρική, κοινωνική, ψυχολογική, πρακτική και νομική κάλυψη.

Φέρνει την ενδιαφερόμενη σε επικοινωνία με τα πρόσωπα ή τους οργανισμούς που απαιτεί η κάθε περίπτωση και σέβεται την τυχόν επιθυμία για διατήρηση της ανωνυμίας της.

Η προσπάθεια του Συλλόγου και η ανεκτίμητη προσφορά του στη «μητέρα και στο μωρό της» μας έδωσαν το έναυσμα να τον γνωρίσουμε καλύτερα και να παρουσιάσουμε το έργο του.

Για το σκοπό αυτό συναντηθήκαμε με το Γενικό Γραμματέα του Συλλόγου και Αγιογράφο κ. Γιάννη Ναυπλιώτη, ο οποίος είχε την ευγενή καλοσύνη να μας παραχωρήσει την παρακάτω συνέντευξη.

 

«Χριστιανική Φοιτητική Ένωση»: Θα θέλαμε αρχικά να μας πείτε πώς και πότε ξεκίνησε η ιδέα και η προσπάθεια οργάνωσης ενός τέτοιου Συλλόγου;

κ. Γιάννης Ναυπλιώτης: Η ιδέα ξεκίνησε πριν 15 χρόνια περίπου στα πλαίσια της προσπάθειάς μου να δω που υπάρχει ανάγκη για βοήθεια κι έτσι γνώρισα ανθρώπους μέσα από το χώρο της Εκκλησίας που ασχολούνταν μ’ αυτό το θέμα, ωστόσο παρατήρησα ότι δεν υπήρχε κάποια οργανωμένη κίνηση. Παράλληλα μ’ αυτούς τους ανθρώπους και με τη συνδρομή διαφόρων συλλόγων κι άλλων φορέων, αρχίσαμε να εκδίδουμε έντυπα σχετικά με το θέμα των εκτρώσεων, μοιράζοντάς τα κατά χιλιάδες δωρεάν σε όλη την Ελλάδα. Απ’ την αρχή αυτής της προσπάθειας συνεργαστήκαμε με το σημερινό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος και τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Χριστόδουλο.

Δεν ξεκίνησε, λοιπόν, η προσπάθεια αυτή από την υπερβολική αγάπη μας για τα παιδιά, αλλά από την αδιαφορία της κοινωνίας και την αδράνεια της Πολιτείας. Αισθανθήκαμε ντροπή να δηλώνουμε Χριστιανοί, να εκκλησιαζόμαστε, να συμμετέχουμε στα μυστήρια της Εκκλησίας κι απ’ την άλλη να εθελοτυφλούμε στην ανάγκη του κόσμου που ζητούσε ενημέρωση και βοήθεια στο θέμα των εκτρώσεων.

Η ουσιαστική και πρακτική βοήθειά μας προς κάθε γυναίκα η οποία απευθύνεται σε μας και έχει πέσει στον πειρασμό της έκτρωσης ήρθε πριν από 3 χρόνια με την επίσημη ίδρυση του Συλλόγου.

«Χ.Φ.Ε.»: Ποιοι στελεχώνουν αυτό το έργο και ποια είναι τα προσόντα που πρέπει να έχει κανείς για να συνεργαστεί με το Σύλλογο;

κ. Γιάννης Ναυπλιώτης: Με την ίδρυση του Συλλόγου, καλέσαμε τον πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό , την πρεσβυτέρα του, η οποία ανέλαβε και πρόεδρος και άλλους σημαντικούς ανθρώπους όπως τον Κώστα Ζουράρη, καθηγητή Πανεπιστημίου και άλλους επιφανείς ανθρώπους, οι οποίοι έχουν ευαισθησίες στα θέματα υπογεννητικότητας, καθώς και πολλούς ιερείς.

Σημαντικό μέρος των ανθρώπων που στελεχώνουν την προσπάθεια του Συλλόγου είναι οι εθελοντές διαφόρων επαγγελμάτων και ειδικοτήτων όπως γιατροί, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, ιερείς, δικηγόροι κ.α. που αφιερώνουν πολύτιμο χρόνο και προάγουν το έργο του Συλλόγου.

Πρέπει να αναφέρουμε ότι έχουμε μια ομάδα εθελοντριών κοινωνικής πρόνοιας που απαρτίζεται από 50 κοπέλες και κυρίες, οι οποίες είναι υπό την επίβλεψη των δύο κοινωνικών λειτουργών του Συλλόγου.

Το έργο όλων των εθελοντών είναι υψίστης σημασίας για την επίτευξη των στόχων μας και έχουμε ανάγκη από οποιονδήποτε επιθυμεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του ανεξαρτήτου ηλικίας και επαγγέλματος.

«Χ.Φ.Ε.»: Πώς σας γνωρίζουν και έρχονται σε επικοινωνία μαζί σας οι γυναίκες που χρειάζονται τη βοήθειά σας και τι είδους βοήθεια τους προσφέρετε;

κ. Γιάννης Ναυπλιώτης: Μας γνωρίζουν από τα φυλλάδια και το έντυπο υλικό που μοιράζουμε όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Αφού, λοιπόν, επικοινωνήσουν μαζί μας, η ομάδα κοινωνικής πρόνοιας που αναφέραμε προηγουμένως βλέπει αρχικά το πρόβλημα, μέλη της πηγαίνουν, βλέπουν το περιστατικό, τι συμβαίνει, την οικογενειακή κατάσταση και μετά αναλαμβάνει κάποια εθελόντρια η οποία έχει ειδικευτεί στα συγκεκριμένα ζητήματα με σεμινάρια. Πέρα απ’ αυτό, οι εθελόντριες θα συμπαρασταθούν ψυχολογικά, οικονομικά, με όποιο τρόπο μπορούν οι ίδιες, αλλά και ο σύλλογος με κάποιο μηνιαίο επίδομα, τρόφιμα, ρούχα εγκυμοσύνης, γάλατα, βρεφικά είδη, πάνες, ό,τι χρειάζεται για να μεγαλώσει ένα παιδί. Κρατούν μάλιστα συνεχή επαφή με τις μητέρες μέχρι το παιδί να φτάσει στο δημοτικό σχολείο.

Παράλληλα, η κοινωνική υπηρεσία και οι ιερείς πνευματικοί, προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με την οικογένεια της κοπέλας και του νεαρού, να λυθεί το οικογενειακό πρόβλημα και να έχουμε γάμο (αν πρόκειται για άγαμη), αλλά και στις έγγαμες συνδράμουν όσο μπορούν. Αυτό είναι το ένα μέρος της βοήθειας που παρέχει ο Σύλλογος, δηλαδή η άμεση βοήθεια στις γυναίκες που τους τηλεφωνούν.

Ακόμα ο σύλλογος σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονες οργανώνει εκπαιδευτικά και επιμορφωτικά σεμινάρια με ελεύθερη είσοδο, πάνω σε θέματα που αφορούν το μωρό και τη μητέρα, όπως είναι η προγεννετική αγωγή καθώς και η νομική προστασία της ανθρώπινης ζωής. Επιπλέον, στις δραστηριότητες του συλλόγου, είναι η οργάνωση μιας ομάδας αντιμετώπισης του μετεκτρωτικού συνδρόμου με σκοπό την ενημέρωση του κοινού και την παροχή ψυχολογικής βοήθειας στις γυναίκες που υποφέρουν από μετεκτρωτικό σύνδρομο.

Τέλος, ο σύλλογος εφαρμόζει ένα πρόγραμμα γνωστό ως «υιοθετήστε ένα παιδάκι...» σκοπός του οποίου είναι να πειστούν όλο και πιο πολλοί Έλληνες να γίνουν ανάδοχοι γονείς παιδιών. Η υποχρέωση των ανάδοχων γονέων είναι η διάθεση κάθε μήνα του ποσού των 30.000 δρχ. στην οικογένεια ή μητέρα που θα υποδείξει ο Σύλλογος σε συνεργασία με τους ίδιους και φυσικά οι ανάδοχοι γονείς θα έχουν άμεση επαφή με το παιδί και τη μητέρα του όποτε θελήσουν.

Ωστόσο, όλο αυτό το έργο, καθώς και η δημιουργία ενός ξενώνα για τις γυναίκες που είναι σε εγκυμοσύνη, που βρίσκεται στα άμεσα σχέδια του συλλόγου, απαιτούν πολλά χρήματα για να πραγματοποιηθεί. Oι πόροι του συλλόγου είναι κυρίως από δωρεές του κόσμου χωρίς να υπάρχει καμία βοήθεια από την Πολιτεία. Oυσιαστικά ο σύλλογός μας είναι ένα μικρό υπουργείο κοινωνικών υπηρεσιών, παρ’ όλ’ αυτά η αδιαφορία της Πολιτείας και της Νομαρχίας απέναντι στο έργο αυτό είναι σκανδαλώδης. Μόνο κάποιοι βουλευτές μας θυμούνται σε προεκλογική περίοδο ή στις γιορτές στέλνοντας κάρτες με ευχές για Χρόνια Πολλά.

«Χ.Φ.Ε.»: Από την εμπειρία σας όλα αυτά τα χρόνια στο σύλλογο και από τις περιπτώσεις που έχετε συναντήσει, ποιο συμπέρασμα βγάζετε για τους λόγους που οδηγούν τις γυναίκες στην έκτρωση, είναι οικονομκοί, είναι η οικογενειακή κατάσταση, η ηλικία;

 κ. Γιάννης Ναυπλιώτης: Κατ’ αρχήν, τα περιστατικά που έχει αντιμετωπίσει ο σύλλογος μέσα στα 3 χρόνια δράσης του, ξεπερνούν τα 500. Κάθε μήνα έχουμε περίπου 150 περιστατικά που βλέπουμε μερικά από αυτά είναι καινούργια ενώ σε κάποια άλλα δίνεται λύση και το πρόβλημα παύει να υφίσταται.

Τώρα, όσον αφορά τους λόγους που οδηγούν μια γυναίκα στην έκτρωση, αυτοί είναι κυρίως ψυχολογικοί.

Το οικονομικό πρόβλημα, είναι πρόσχημα. Το βασικό πρόβλημα των γυναικών όταν απευθύνονται σ’ εμάς είναι το ψυχολογικό. Κι αυτό επειδή κάθε γυναίκα είναι ευαίσθητη, έχει ανάγκη από στηρίγματα όταν βρεθεί σ’ αυτή την κατάσταση. Ένα πιάτο φαγητό θα το βρει οπουδήποτε. Εκείνο που χρειάζεται είναι κάπου να στηριχτεί, ν’ ακουμπήσει. Σε όποια γυναίκα πεις εγώ είμαι εδώ, σε στηρίζω, κράτα το παιδί, το κρατάει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που δικαιολογεί την παραπάνω θέση μου, είναι μιας κοπέλας 18 χρόνων που ήρθε και μας είπε ότι είναι έγκυος, ότι θέλει να κρατήσει το παιδί ενώ οι γονείς της και οι γονείς του συντρόφου της δεν ήθελαν. Εμείς της είπαμε πως θα την στηρίξουμε, της δώσαμε οικονομική και υλική βοήθεια και όταν η κοπέλα πήγε σπίτι της και είδαν οι γονείς της, που ήταν φτωχοί άνθρωποι, ότι υπάρχει ένας σύλλογος που στήριξε το παιδί τους ψυχολογικά, οικονομικά, υλικά, αμέσως άλλαξαν γνώμη και αυτοί και οι γονείς του νεαρού, τους βρήκαμε κουμπάρο, παντρεύτηκαν, βάφτισαν το μωρό τους και τώρα πια έχουμε έναν ευτυχισμένο γάμο, μια ευτυχισμένη οικογένεια και μάλιστα νομίζω πως περιμένουν τώρα το δεύτερο παιδάκι τους.

«Χ.Φ.Ε.»: Τελειώνοντας, θα θέλαμε να μας πείτε για το αν οι σύντροφοι των γυναικών, σε περιπτώσεις άγαμων μητέρων και σύμφωνα πάντα με την εμπειρία σας, συμπαρίστανται σ’ αυτές ή αν αντίθετα τις εγκαταλείπουν αποφεύγοντας τις ευθύνες που και εκείνους βαραίνουν.

κ. Γιάννης Ναυπλιώτης: Αρχικά, πρέπει να πούμε ότι έχει επικρατήσει η άποψη να βοηθήσουμε την ανύπαντρη μητέρα. Υπάρχει όμως ο κίνδυνος να παρεξηγηθούμε. Δεν λέμε μπράβο σου που είσαι ανύπαντρη μητέρα. Εμάς η γραμμή μας όπως άλλωστε και της Εκκλησίας δε λέει μπράβο στην άγαμη μητέρα. Λέμε: είσαι ανύπαντρη μητέρα; Να σε στηρίξουμε, να σε βοηθήσουμε να φτιάξεις τη ζωή σου, να παντρευτείς εάν το θέλεις, να κάνεις οικογένεια. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν θέλουμε να επικροτήσουμε το γεγονός της κοπέλας που έξω από το μυστήριο του γάμου γεννάει ένα παιδί. Θα θέλαμε το παιδί αυτό να γεννηθεί μέσα στο γάμο. Η εκλογή της κάθε κοπέλας είναι προσωπική της υπόθεση, αλλά η γνώμη η δική μας όπως και της Εκκλησίας είναι η τεκνογονία μέσα στο γάμο κι όχι η ανύπαντρη μητέρα.

Στις περιπτώσεις λοιπόν, των ανύπαντρων κοριτσιών που βρίσκονται στο δίλημμα του να κρατήσουν ή όχι μόνες τους ένα παιδί, το πρόβλημα ξεκινάει από το ότι ο σύντροφος και πατέρας του παιδιού, τους εγκαταλείπει. Συνήθως, δεν έχουν στο πλευρό τους για στήριγμα ούτε τους γονείς τους ούτε το σύντροφό τους.

Κλείνοντας λοιπόν, αυτή τη συνέντευξη, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κ. Γιάννη Ναυπλιώτη που αφιέρωσε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του για να απαντήσει στις ερωτήσεις μας.

Γνωρίζοντας το έργο του συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού και διαπιστώνοντας την μεγάλη ανάγκη που υπάρχει για υλική και οικονομική βοήθεια νομίζουμε πως αξίζει όλοι να ενισχύσουμε, όπως μπορούμε, αυτή την πολύ σημαντική προσπάθεια αυτών των ανθρώπων. Γιατί «δεν είναι άραγε υποκρισία να καταβάλλονται τόσες προσπάθειες για τη βελτίωση και διατήρηση της ζωής, ενώ χιλιάδες άνθρωποι καταδικάζονται σε θάνατο πριν ακόμη γεννηθούν;» Ας μην ξεχνάμε πως οι εκτρώσεις στην Ελλάδα στέλνουν κάθε χρόνο 600.000 παιδιά στα σκουπίδια.

Όποιος λοιπόν, θέλει να ενισχύσει το Σύλλογο Προστασίας αγέννητου παιδιού, είτε δουλεύοντας σ’ αυτόν εθελοντικά, είτε δίνοντας κάποια υλική βοήθεια σε είδος ή ακόμα και χρήματα, μπορεί να επικοινωνήσει με τους υπευθύνους του συλλόγου στο τηλέφωνο: 210 88 28 788. Η Διεύθυνση των γραφείων του συλλόγου είναι Ηπείρου 28 Τ.Κ. 10433 Αθήνα, Fax 8235121.