Ναρκωτικά: Παζλ ολέθρου

Μια εκ πρώτης όψεως ανασκόπηση ενδεικτικά επιλεγμένων άρθρων αθηναϊκών εφημερίδων από τον Απρίλιο του 2000 μέχρι τα τέλη του 2001, μας φέρνει αντιμέτωπους με μια σκληρή πραγματικότητα...


Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες της Ευρώπης με δραματική αύξηση των θανάτων λόγω χρήσης ναρκωτικών ουσιών με χαρακτηριστική μάλιστα κλίση ανόδου την τελευταία δεκαετία.

Τα στοιχεία είναι αποθαρρυντικά: Το 1990 είχαν χάσει τη μάχη με τον «λευκό θάνατο» 66 άνθρωποι, ενώ, σύμφωνα με επίσημους φορείς, ο αριθμός αυτός εκτοξεύθηκε στους 260 το 1999, σημειώνοντας αύξηση της τάξης του 400% (303 νεκροί το 2000)! Η «επίδοση» αυτή φέρνει την Ελλάδα στην 5η θέση της Ευρώπης πίσω από την Αγγλία, τη Δανία, το Λουξεμβούργο και την Πορτογαλία.

Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στα περισσότερα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης φθάνουν στην πατρίδα μας με καθυστέρηση μιας δεκαετίας. Είμαστε η μοναδική χώρα που εξακολουθούμε να «αντιστεκόμαστε» σθεναρά στην οπισθοχώρηση της ηρωίνης έναντι των υπολοίπων ναρκωτικών στους κόλπους της Γηραιάς Ηπείρου, ενώ ενέσιμη χρήση της «ηρωίδας» (heroin) κάνει το 72,7% των ατόμων που βρίσκονται στα θεραπευτικά κέντρα.

Λυπηρό και κάθε άλλο παρά καθησυχαστικό είναι και το γεγονός ότι όλο και μικρότερες ηλικίες προσεγγίζουν πλέον τις παράνομες ουσίες ρίχνοντας τη μέση ηλικία ολόκληρου του πληθυσμού των θεραπευτικών κοινοτήτων στα 29 έτη. Έχουν πάψει από καιρό να αποτελούν πρωτότυπες ειδήσεις οι συλλήψεις εφήβων έξω αλλά και μέσα σε σχολικά συγκροτήματα των μεγάλων αστικών κέντρων για χρήση, κατοχή ή ακόμη και εμπορία ναρκωτικών.

 

IΝΔΙΚΗ ΚΑΝΝΑΒΗ

H κάνναβη αποτελεί την πιο διαδεδομένη ναρκωτική ουσία σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη «συντροφιά» της οποίας, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, έχουν δοκιμάσει τουλάχιστον μια φορά 45 εκατομμύρια Ευρωπαίοι! Στη Γαλλία, μάλιστα, ένα στα δύο 17χρονα αγόρια έχει καπνίσει χασίς τουλάχιστον μια φορά στη μέχρι τώρα ζωή του!

Σε πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχει τεθεί και τίθεται επανειλημμένως επί τάπητος το ιδιάζον θέμα της αποποινικοποίησης ορισμένων «μαλακών» ναρκωτικών, όπως το χασίς, γεγονός το οποίο βρίσκει σύμφωνη μια αξιοπρόσεκτη μερίδα των Eυρωπαίων πολιτών που πιστεύουν σε μια αντίστοιχη φιλελευθεροποίηση της νομοθεσίας.

Πρωτοπόρος και σε αυτήν, όπως και σε πολλές άλλες «μοντέρνες» διαρθρωτικές αλλαγές στην κοινωνική και πολιτισμική ζωή, είναι η Oλλανδία. Τα εκεί περίφημα «Coffee Shops» πωλούν νόμιμα μικροποσότητες ναρκωτικών ουσιών, οδηγώντας σε καλπάζουσα αύξηση του αριθμού των ενεργών χρηστών στο εσωτερικό της χώρας. Το διάσημο «πείραμα της Oλλανδίας» μπορεί φαινομενικά να οδηγεί σε μείωση των εγκλημάτων που συνδέονται με τα ναρκωτικά (50% επί του συνόλου των συλλήψεων στην προ-αποποινικοποίησης εποχή), δεν παύει, όμως, να αποτελεί τη δαμόκλειο σπάθη στο γράμμα του νόμου, με απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες συνέπειες στον κοινωνικό ιστό από τον ραγδαία διευρυνόμενο κύκλο των εθισμένων πολιτών.

 

H ...ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Στην Ελλάδα μας, δεν θα έλεγε κανείς ότι οι κινήσεις των διοικούντων διακατέχονται από οποιασδήποτε μορφής ριζοσπαστικότητα καθώς ιχνηλατείται η ασφαλής και πεπατημένη οδός των προγραμμάτων απεξάρτησης και θεραπείας.

Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι υπάρχει εν εξελίξει στην πατρίδα μας ένας φιλόδοξος, μακροπρόθεσμος σχεδιασμός υπό τον τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Αντιμετώπιση της Εξάρτησης από ουσίες 2002-2006», που αποσκοπεί στην από μαθητικών θρανίων εκστρατεία ενημέρωσης των Ελλήνων πολιτών γύρω από το μείζον ζήτημα της ουσιοεξάρτησης.

Έμφαση δίδεται στην ανάπτυξη προγραμμάτων αποτροπής και πρόληψης, ιδίως στις σχολικές μονάδες, και στη δημιουργία θεραπευτικών προγραμμάτων που να εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη πρόσβαση στους χρήστες ναρκωτικών ουσιών σε όλη την Ελλάδα, σχέδιο που από τον ίδιο τον πρωθυπουργό χαρακτηρίστηκε ως θέμα εθνικής προτεραιότητας.

Βασικός δε εθνικός στόχος παραμένει η πάταξη της εμπορίας ναρκωτικών και το ανελέητο κυνηγητό των εμπόρων του λευκού θανάτου, εδραιώνοντας με συνεχή ανεφοδιασμό δυνάμεων έναν σκληρό, ακήρυχτο πόλεμο.

Απαραίτητη προϋπόθεση; Να μείνουν στην άκρη όλοι αυτοί που εμμένουν στην «παραδοσιακή οδό» της καταστολής και τυφλώνονται από τη συνήθη πρακτική αντιμετώπισης: τις προπαγανδιστικές εκστρατείες, τις γενναιόδωρες υποσχέσεις και τα γενικόλογα ψηφίσματα, τα οποία στην πράξη διασφαλίζουν για άλλη μια φορά την ανεμπόδιστη διαδρομή μιας χρυσοφόρας επιχείρησης, της τρίτης μεγαλύτερης στον κόσμο, με τζίρο που ξεπερνά τα 185 τρισ. δραχμές τον χρόνο (543 δισ. Ευρώ, για να είμαστε και σύγχρονοι), δηλαδή ένα ποσό μεγαλύτερο από το ΑΕΠ των επτά πλουσιότερων κρατών του κόσμου!

 

ΚΟΚΑΪΝΗ

Στο βωμό του ναρκω-τζίρου σφαγιάζεται απροκάλυπτα η αξία «άνθρωπος». Oι αόρατοι βαρώνοι που ελέγχουν το φονικό λαθρεμπόριο θυσιάζουν τα πάντα προκειμένου να αυξήσουν τα ανυποψίαστα μέλη του παγιδευμένου αγοραστικού κοινού τους, του εγκλωβισμένου στα «λευκά δίχτυα» του θανάτου.

Ποια νοσηρή ανθρώπινη φαντασία θα μπορούσε να συλλάβει το σατανικό σχέδιο των πανούργων εμπόρων, οι οποίοι σήμερα στρέφονται σε «λύσεις» για να αντιμετωπίσουν ένα «ατυχές» – εκατέρωθεν – φαινόμενο: το θάνατο των πελατών τους!

Την ενσάρκωση μιας καινοφανούς, διαστροφικής ιδέας έρχεται να πραγματώσει μια άλλη φονική «αγγελόσκονη» του κόσμου των ναρκωτικών, που ακούει στο όνομα «κοκαΐνη».

Έχει διαπιστωθεί ότι ένας τακτικός χρήστης ηρωίνης έχει κατά μέσο όρο δέκα χρόνια ζωής από την ημερομηνία εισδοχής του στην κοινωνία του εφιάλτη, ενώ ένας αντίστοιχος χρήστης κοκαΐνης ξεπερνά τα είκοσι. Παρατηρείται, λοιπόν, τα τελευταία χρόνια μια – τραγική στη σύλληψή της – στροφή των μεγαλεμπόρων προς τη διακίνηση κοκαΐνης, με σκοπό να καταστήσουν ακόμη πιο κερδοφόρα τη μοιραία δολιχοδρομία θανάτου των ναρκομανών, ενώ οι ίδιοι δρέπουν τους καρπούς ενός αστείρευτου πακτωλού χρήματος και εξουσίας.

Η κοκαΐνη έχει πάψει προ πολλού να αποκαλείται και να είναι το «ναρκωτικό των πλουσίων», καθώς οι μέσες τιμές διάθεσής της έχουν σχεδόν εξομοιωθεί με εκείνες της – Νο 1 φονικής ουσίας – ηρωίνης.

Στόχος, λοιπόν, των διαβολικών εμπόρων είναι να μειώσουν τουλάχιστον κατά το ήμισυ το ποσοστό θνησιμότητας της δύστυχης πελατείας τους, ένα σχέδιο που στρατηγικά και σιωπηλά διεκπεραιώνεται και στη χώρα μας.

 

NΕΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΖΛ

Eνώ, λοιπόν, η αχαλίνωτη έξαρση των θανάτων από ναρκωτικά, και μάλιστα στην πλειοψηφία τους νέων ανθρώπων, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, δύο ακόμη δυσεπίλυτα προβλήματα έρχονται να «δέσουν» και να συμπληρώσουν το κομμάτι που λείπει από το παζλ του ολέθρου.

Το πρώτο είναι λίγο-πολύ γνωστό σε όλους μας και αφορά στην αθρόα εισβολή νόμιμων ή λαθρο-μεταναστών στα εδάφη της πατρίδας μας. Όπως εύκολα μπορεί κανείς σήμερα να διαπιστώσει, οι Αλβανοί, οι Βούλγαροι καθώς και αρκετοί άλλοι αλλοδαποί από διάφορες χώρες, προεξαρχόντων των πρώην κομμουνιστικών, κάνουν αρκετά τακτικά αισθητή την παρουσία τους, εμπλεκόμενοι σε ποικίλες υποθέσεις διακίνησης και εμπορίας ναρκωτικών ουσιών, χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο να είναι και ο ιθύνων νους κάποιων από τα κυκλώματα που κατά καιρούς εξαρθρώνονται. Μάλιστα σε συμπλοκές ορισμένων εξ αυτών με αστυνομικές δυνάμεις, παρουσιάζονται αδίστακτοι και αποφασισμένοι, καταφεύγοντας ακόμη και σε χρήση όπλων.

Το δεύτερο πρόβλημα αποτελεί μάλλον είδηση για την Ελλάδα μας, που είχε καθιερωθεί στη συνείδηση της κοινής γνώμης ως το κλασσικό γεωγραφικό σταυροδρόμι συνάντησης κάθε μορφής συναλλαγής και εμπορίου – κανόνας από τον οποίο δεν θα μπορούσε βέβαια να εξαιρεθεί το μεγαλεμπόριο των ναρκωτικών.

O εντοπισμός από τις αρχές υπερσύγχρονης βιοτεχνίας κατασκευής συνθετικών ναρκωτικών στην περιοχή της Κορίνθου, πράγμα χωρίς προηγούμενο στη χώρα μας, δεν οφείλει μόνο να μας αφυπνίσει, αλλά και να οδηγήσει στην επανεξέταση πολλών από τις συνήθεις παραδοχές μας για τα δεδομένα της εμπορίας του θανάτου. Η βιοτεχνία αυτή κατόρθωσε να λειτουργήσει απρόσκοπτα για δύο ολόκληρα χρόνια πλάι σε εργοστάσιο νόμιμης φαρμακοβιομηχανίας, προς δόξαν της αποτελεσματικότητας του κρατικού ελέγχου!

Μπροστά μας έχουμε, δυστυχώς, την απόδειξη ότι η κατάσταση έχει αλλάξει. Ασφαλώς η Ελλάδα δεν αναδείχθηκε από το πουθενά σε οπιοπαραγωγό χώρα. Η ύπαρξη, όμως, οργανωμένου και πλήρως εξοπλισμένου εργοστασίου παραγωγής συνθετικών ναρκωτικών χαπιών με στόχο την εξαγωγή τους προς τις δυτικές αγορές, πιστοποιεί ότι η λαθρεμπορία ναρκωτικών στη χώρα μας έχει πραγματοποιήσει επικίνδυνο «ποιοτικό» άλμα – μια εφιαλτική «αναβάθμιση» που έγκαιρα και δραστικά επιβάλλεται να αποσοβηθεί.

 

ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Eπιπρόσθετα, η εκρηκτική είσοδος στο χώρο της παράνομης αγοράς των συνθετικών ναρκωτικών γεννά ένα νέο κεφάλι στο σώμα της Λερναίας Ύδρας των εξαρτησιογόνων ουσιών. Oι χημικά παρασκευασμένες ψυχοδραστικές ουσίες, με «σημαία» το χάπι «Ecstasy», αλώνουν το ένα μετά το άλλο τα κάστρα της σύγχρονης νυκτερινής διασκέδασης και υποκουλτούρας.

Μαζική είναι η εισβολή των συνθετικών ναρκωτικών στους χώρους των νυκτερινών κέντρων, των παραθεριστικών και τουριστικών περιοχών, ακόμη και των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Ενδεικτική είναι η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας, που κάνει λόγο για χρήση του χαπιού «Ecstasy» – το οποίο σημειωτέον κυκλοφορεί στην αγορά με περισσότερα από 200 διαφορετικά λογότυπα – κατά τη διάρκεια ενός «αθώου» ποδοσφαιρικού αγώνα από το 35% μεταξύ των μαθητών - χρηστών.

Εκτός αυτού, το «Ecstasy» αποτελεί το «ψυχαγωγικό» ναρκωτικό εκλογής για μια εκτός ορίων νυκτερινή περιπέτεια. Μια περιπέτεια που συχνά δεν έχει επιστροφή... Oι χρήστες του «Ecstasy» της κοκαΐνης, της ινδικής κάνναβης (χασίς) και κυρίως της ηρωίνης (84,2%) αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία επί του συνόλου των ατόμων που βαδίζουν στα χνάρια οποιασδήποτε μορφής προγράμματος απεξάρτησης. Μάστιγα ζωντανή, λοιπόν, και τύραννος αδυσώπητος ο κόσμος των ναρκωτικών!

 

ΤΟ ΠΑΖΛ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ

Tι θα μπορούσε άραγε να προσθέσει κανείς όταν μαθαίνει για αδίστακτους εμπόρους που σκορπούν τρόμο, πανικό και θάνατο σε ανυποψίαστους μαθητές και σε αθώες παιδικές ψυχές; Όταν βλέπει με τα ίδια του τα μάτια να ξετυλίγονται στη μικρή οθόνη απίστευτα σκάνδαλα με διάσημους αστέρες - «πρότυπα» της δημόσιας ζωής και την εμπλοκή τους σε κυκλώματα διακίνησης απαγορευμένων ουσιών; Όταν έρχεται αντιμέτωπος στα ανήλιαγα στενά των μεγαλουπόλεων με πεσμένα στην άσφαλτο κορμιά που κρατούν μια σύριγγα στο χέρι; Και τέλος όταν συνειδητοποεί την παγερή αδιαφορία του κρατικού μηχανισμού και την αδυναμία του να αντιπαρατάξει σθεναρή αντίσταση σε μια άδικη και ανούσια απώλεια ανθρώπινων ζωών;

Τα ερωτήματα είναι πολλά και βασανιστικά, αντιστρόφως ανάλογα με την ελπίδα μας για ένα καλύτερο αύριο...

Μια φορά κι έναν καιρό, ο αρχιβαρώνος της κοκαΐνης Πάμπλο Εσκομπάρ έπεφτε νεκρός στο Μεντεγίν της Κολομβίας από καταιγισμό αστυνομικών πυρών. Σήμερα αναζητείται επειγόντως ένας νέος Ηρακλής για να κόψει και να κάψει και τα υπόλοιπα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας του Λευκού Θανάτου, που πολλαπλασιάζονται με θαυμαστή επιδεξιότητα, διαφεύγοντας και αδρανοποιώντας κάθε σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο δράσης και αντιμετώπισης του οργανωμένου εγκλήματος.

Μετά την επίσημη κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων, η εκθαμβωτική πρόοδος στον τομέα της ηλεκτρονικής και των τηλεπικοινωνιών καθώς και το καλπάζον άρμα της παγκοσμιοποίησης έγιναν βούτυρο στο ψωμί των απάνθρωπων καρτέλ που λυμαίνονται κάθε ικμάδα υγιούς οικονομικής ζωής στον πλανήτη Γη. O πόλεμος για την πάταξη της μαφίας των ναρκωτικών, αν δεν είναι ουτοπία, έχει σίγουρα πολύ και μακρύ ακόμη δρόμο να διανύσει.

Κι εμείς; Τι κάνουμε εμείς; O καθένας από εμάς; Μπορούμε να μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια και με αναπαυμένη τη συνείδηση;

Δεν είπε, βέβαια, κανείς να πάρουμε τα όπλα και να βγούμε στους δρόμους. Σίγουρα, όμως, κάτι θα πρέπει να γίνει. Κάτι που δεν θα μας αφήνει αμέτοχους και αμέριμνους να κοιμόμαστε «τον ύπνο του δικαίου».

Το καλοκαίρι του 2001, η Εκκλησία της Ελλάδος, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών, ήρθε να ταρακουνήσει τα λιμνάζοντα ύδατα της απόρριψης και της αδιαφορίας για τους ναρκομανείς αδελφούς μας, φέρνοντας πάλι στην επιφάνεια την έννοια του προσώπου, την πραγματικότητα του ανθρώπινου προσώπου, της Εικόνας του Θεού.

Κάτω από αυτό το πρίσμα πήρε σάρκα και οστά το ίδρυμα «ΔΙΑΚOΝΙΑ», μια οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια από καταρτισμένους ιερείς και ειδικούς επιστήμονες που όραμά της έχει την αναβάθμιση της φροντίδας των άτυχων χρηστών με βάση την ειδική συμβουλευτική και στήριξη των γονέων και των οικείων τους μπροστά στο Γολγοθά της ουσιοεξάρτησης και της δοκιμασίας του αγαπημένου τους προσώπου.

Το φορτίο βαρύ, το συνειδησιακό μαρτύριο μεγάλο και η τραγική φιγούρα ενός σκελετωμένου νέου να προσθέτει πόνο πάνω στις πληγές μιας σταυρικής πορείας.

Θέλει θυσίες η αγάπη. Πρέπει να νιώσει το γλυκό πόνο της θυσίας – όπως το σωτήριο φάρμακο που διαπερνά τις φλέβες του αρρώστου – όποιος θέλει να μπει στο πετσί του Καλού Σαμαρείτη. Ειδάλλως, υπάρχει και πιο εύκολος δρόμος, το λέει και η Γραφή: «Καί ιδών αντιπαρίλθεν...».

 

Xρυσόστομος Δημητρίου
φοιτητής Iατρικής