Το δικό μας ΘΑΒΩΡ…


Το θαύμα της Μεταμορφώσεως, προσωπικό γεγονός για τον καθέναν μας

 


 

 

Το θαύμα της Μεταμορφώσεως, προσωπικό γεγονός για τον καθέναν μας

Όπως γνωρίζουμε, τρεις Ευαγγελιστές κάνουν λόγο για την ένδοξη Μεταμόρφωση του Χριστού. Λίγες μέρες πριν από τα Πάθη Του πήρε μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, ανέβηκαν στο Θαβώρ και μεταμορφώθηκε μπροστά τους, αποκαλύπτοντας σ’ αυτούς, όσο τα μάτια τους μπορούσαν να αντέξουν, τη θεϊκή Του λαμπρότητα. Το πρόσωπό Του έλαμψε σαν τον ήλιο και τα ιμάτιά Του έγιναν λευκά σαν το φως. Ενώ το σώμα Του δεν υπέστη καμιά μεταβολή, η θεότητά Του που έκρυβε μέσα σ’ αυτό, άφησε μερικές ακτίνες να λάμψουν μπροστά στους τρεις μαθητές Του.

Συγχρόνως παρουσιάζονται μπροστά τους και δύο από τους πιο μεγάλους άνδρες της Π. Διαθήκης, ο Μωϋσής και ο προφήτης Ηλίας, οι οποίοι συνομιλούσαν με τον Κύριο. Λένε για μεγάλα γεγονότα που πρόκειται να συμβούν, Τον Σταυρικό θάνατο του Κυρίου, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του.

Φοβισμένοι και έκπληκτοι οι μαθητές μπροστά σε τέτοιο θέαμα, γεμίζουν από χαρά. Ο ενθουσιώδης μάλιστα Πέτρος προτείνει να μείνουν όλοι εκεί. Και αν εγκρίνει ο Κύριος, να στηθούν τρεις σκηνές, μία για τον Κύριο, μία για τον Μωϋσή και μία για τον Ηλία.

Όμως, η απάντηση ήλθε την ίδια στιγμή από τον Θεό-Πατέρα, με ένα θαυμαστό γεγονός. Μια ολόφωτη νεφέλη σκέπασε τον Χριστό και τους δύο άνδρες της Π. Διαθήκης, ενώ ια φωνή ακούστηκε από τη νεφέλη: «Ούτως εστιν ο υιός μού ο αγαπητός εν ω ευδόκησα∙ αυτού ακούετε». Τρομαγμένοι οι μαθητές έπεσαν μπρούμητα στο χώμα. «Καί προσελθών ο Ιησούς ήψατο αυτών καί είπεν∙ εγέρθητε καί μή φοβήσθε». Ύψωσαν εκείνοι τα μάτια και δεν είδαν παρά μόνο τον Ιησού.

Γιατί αναφερθήκαμε στο γνωστό γεγονός της Μεταμορφώσεως σήμερα;

Για να συνειδητοποιήσουμε εμείς βαθύτερα για την πνευματική μας πορεία και το παιδαγωγικό μας έργο μεταξύ των παιδιών, την τεράστια σημασία που έχει το γεγονός.

Μερικές πτυχές:

α) Επάνω στο Θαβώρ ελάβαμε τη βεβαιότητα για την παρουσία του Θεού στη γη. «Θεός ων τέλειος, επί της γης ώφθη καί εν τοίς ανθρώποις συνανεστράφη». (Όταν θα έλθει σε λίγο η καταιγίδα της Σταυρώσεως του Κυρίου πρέπει να μην ξεχάσουν ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού του ζώντος, που Τον είδαν στο Θαβώρ).

β) Έχουμε τη φωνή-μαρτυρία του Πατέρα ότι είναι ο αγαπητός Του Υιός. Είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού. Τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Έτσι όλοι οι πιστοί ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως μας Αυτόν, τον μοναδικό Σωτήρα και Λυτρωτή: «Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού, γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, δι’ ου τα πάντα εγένετο…».

γ) Το μεγάλο θαύμα της Μεταμορφώσεως και το κορυφαίο βέβαια της Αναστάσεως του Κυρίου, ήταν για τους Αποστόλους τα αδιάσειστα επιχειρήματα για τη διάδοση του Ευαγγελίου. Τίποτε δεν μπορεί πλέον να ανακόψει την αλήθεια από το να απλωθεί, όταν άνθρωποι είναι αποφασισμένοι μέχρι θανάτου να βεβαιώσουν ότι είδαν πολλές φορές τον Χριστό Αναστημένο. Τους απειλούσαν με βασανιστήρια. Η απάντησή τους ήταν: είναι αδύνατον να αρνηθούμε Εκείνον, τον Χριστό, που τα μάτια μας Τον είδαν αναστημένο και τα χέρια μας Τον ψηλάφησαν.

δ) «Αυτού ακούετε» Η θεϊκή εντολή του Πατέρα είναι ο απαραίτητος όρος για να γίνουμε και ‘μεις παιδιά Του μέσω του Ιησού. Πώς; Ακούγοντας και εφαρμόζοντας τον Νόμο Του. Ακολουθώντας τον Κύριο όπου οδηγεί. Δεχόμενοι μέσα μας τον Κύριο, δια της Εκκλησίας, χάρις στη δωρεά του Αγίου Πνεύματος. Ήλθε ο Χριστός «πλήρης χάριτος καί αληθείας» γράφει ο ευαγγελιστής Ιωάννης. Με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος ο Ιησούς ζει μέσα σε ‘κείνους που Τον πιστεύουν, Τον αγαπούν, μετέχουν στα ιερά Μυστήρια. Έτσι, το θαύμα της Μεταμορφώσεως δεν είναι ένα μακρινό γεγονός, αφού και ‘μεις σήμερα μπορούμε να το κάνουμε προσωπικό γεγονός, με την εσωτερική καλλιέργεια, όπου με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, θα παρουσιάζουμε τις αρετές του καινούργιου εν Χριστώ ανθρώπου. Μια τέτοια αλλαγή θα είναι συγχρόνως μια αναπλαστική ζύμη στο περιβάλλον μας.

Ο Θεός θέλησε να γίνει η Κατασκήνωσή μας ο τόπος για μια τέτοια ανάβαση, μαζί με τον Χριστό. «Θ’ ανεβούμε μαζί στο βουνό…». Το τραγουδάμε αλλά και το βιώνουμε… Ετοιμαζόμαστε για την καινούργια ανάβαση.

Αρχιμ. Καλλίνικος Δασκαλούδης
Απόσπασμα από το Δελτίο Ομαδαρχών ΧΜΟ «Μια καρδιά»